...زمونیکه سنمون پایین بود بهمون میگفتن بچه با چیزایی سروکار داشتیم که دنیامون بودن و باشون حال میکردیم خونواده هم بعضی وقتا پیش میومد حال اساسی بهمون بدن. یه روز یادم میاد ۷ سالم بود! و یکی ازون حالای اساسی که به ما دادن این بود که کاست قصه خروس زری پیرن پری رو برامون خریدن و ما هم شد دنیامون خروس زری (روح احمد شاملو شاد) .

سن که رفت بالا فمیدیم دنیای موزیکال اطرافمون چیزای دیگه هم داره چیزایی مثه اندی و کوروس!!!! و ما هم دنیامون شد شیطنت از چشم سیات میریزه!! و ای دختر صحرا نیلوفر! یادم میاد زمانیکه شوی ۶۹  که تو این نوارای ویدئو بزرگ بود اومد به خونه ما! دنیای ما اندی کوروسی بود و شوهای  ۶۹ تا ۷۳بدون اینا معنی نداش! ...تا اینکه شد ۷۵ و سن ما هم یه کم رفته بود بالا!  فهمیده بودیم که نه مثنکه مارکت ایرونیه ترانه و آواز چیزای دیگه ام داره داریوشم توش پیدا میشه و ابی هم داره میخونه! (روح هایده و مهستی شاد و منتظر ۴ تا آلبوم دیگه از حمیرا هم هستیم!)

سن که رفت بالا یه مرحله ای رسیده بود که توجه ما یه مقدار معطوف شده بود صداهای کلفت ترو حرفای گنده تر! روحمونم مث چیزای دیگه تو دینا باید ارضا میشد !! حالا دیگه زمونی بود که نیازمون شده بود وطن پرنده پر درخون ! و اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمیاد...گهگاهی هم گریزی میزدیم به ستاره های سربی  و در جواب نامه تو!

...تا رسید زمونیکه برامون مهم شد و البته جالب که وقتی شهیار قنبری و اسفندیار منفردزاده و مرحوم فرهاد زمانیکه رو یکی از کارای فرهاد کار میکردن حسشون چی بود و چی شد که یه کاری مث کوچه ها روونه بازار شد ...زمانی رسید که فریاد رسه مرحوم فروغی شد موسیقیه شبای سکوت و دود سیگار!! .(یکی از اصول نوشتن صداقته!)...زمونه ای شد که برامون مهم شد چرا داریوش از وطن و سال ۲۰۰۰ رسید به من غلام قمرم (یکی از بهترین کارای داریوش) ...

حالا از زمون شوی ۶۹ !! سالها گذشته واسه ما و رسیده  روزایی که کدهای دستوری مغز زوم کرده رو اسم ترانه سراها و صداها و ترانه های بیدار...!!

بازار ترانه و آواز ایرونی رشد که نه (تا حدودی بسیار ناچیز!!) بزرگتر شده میان و میرن کوچیک و بزرگ موندگار و یه روزه! ترانه خاطره میسازه و صدای خونندش میمونه تو یاد ما ترانه ها همه جای دنیا زندگی و خاطراتو ساختن و نسلهارو جا بجا کردن !

بازار موسیقی ایران مدیون نوشتن امثال قنبری...اردلان سرفراز...جنتی عطایی...تورج نگهبان و مسعود فردمنشه ...چیزی که باعث میشه آدمیزاد! افسوس بخوره اینه که بازار موسیقی و آواز همونقدر بیچاره و بینواست که سینما! (فیلمهای بزرگ دنیا رو به جز مخاطب خاص همه به اسم بازیگر میشناسن نه کارگردان ...)

---

تو شبای نوشتن و تو دنیای وبلاگ میخوام به عنوان یک نفر!! ادای احترام کنم به :

داریوش خونه... ابی ستاره های سربی...ستار همسفر... شاهرخ  پاییز... گوگوش  جاده... هایده روزای روشن...مهستی اسیر...حمیرا مسافر...معین سفر...فریدون فروغی فریاد رس...فرهاد روزهای خاکستری...

تا ب عد